Zullen we eerlijk zijn?
Rugpijn is zo’n beetje de nationale sport van Nederland. Iedereen doet mee, niemand traint ervoor, en toch heeft bijna iedereen weleens meegedaan.
Een stijve onderrug na een dag achter je laptop, een steek bij het optillen van een verhuisdoos, of gewoon een ochtend waarop je je afvraagt of je soms stiekem al 80 bent geworden.
“Het zal wel spit zijn, dat gaat vanzelf wel weer over,” hoor ik dan vaak. En meestal klopt dat ook, het trekt na een paar dagen vanzelf weg. Maar bij een deel van onze patiënten blijft de pijn net iets te plakkerig hangen, of komt hij steeds weer terug. En dan wordt het tijd om verder te kijken dan “het zal wel overgaan, toch?”
Rugklachten hebben zelden één schuldige. Het is meestal een optelsom, een soort verzamelbak van dingen die samen tegen je rug samenzweren:
– Te lang zitten, achter een bureau, in de auto, of ja, ook op de bank
– Een houding die niet bepaald op een fysiotherapieboek lijkt
– Zwaar of onhandig tillen (“ik pak het wel even snel” is een klassieker)
– Stress en spanning, die zich graag settelen in je nek en rug
– Overbelasting door sport of fysiek werk
– Of gewoon: één verkeerde beweging op het verkeerde moment
Bij de een sluipt het er langzaam in, bij de ander gaat het van het ene op het andere moment mis. Beide komen we vaak tegen, en beide vragen om een eigen aanpak. En nee, “ik zal wel verkeerd geslapen hebben” is negen van de tien keer niet de echte reden, hoe graag we dat ook zouden willen geloven.
– Stijfheid, vooral ’s ochtends of na een tijdje stilzitten
– Een rug die tegen het einde van de dag “klaar” is
– Pijn die uitstraalt naar je bil, been of arm
– Lastig bukken of draaien
– Spierverkrampingen in de onderrug
– En soms zelfs hoofdpijn, want spanning in nek en schouders trekt graag mee
Herkenbaar? Dan heb je vast ook weleens gedacht: “ach, het is gewoon ouderdom” of “iedereen heeft weleens rugpijn, ik ga er niet over zeuren.” Snap ik, maar het is precies die gedachte die ervoor zorgt dat mensen te lang doorlopen met iets wat prima op te lossen was geweest.
Rugpijn na een pittige inspanning is meestal onschuldig en verdwijnt vanzelf binnen een paar dagen. Reden om wél actie te ondernemen:
1: De pijn blijft langer dan twee, drie weken hangen
2: De klachten komen steeds terug, als een vervelende ex
3: Er is uitstraling naar been of arm, met tintelingen of krachtsverlies
4: Je gaat je bewegingen of houding aanpassen uit angst voor pijn
Dat laatste punt zien we vaker dan je zou denken. Niet de pijn zelf is dan het grootste probleem, maar de voorzichtigheid die er sluipenderwijs bij komt kijken. “Ik til nu maar niks meer op, voor de zekerheid” klinkt verstandig, maar is in de praktijk vaak precies de reden dat het niet overgaat.
